Po piętnastu latach milczenia Social Distortion wracają w zaskakująco szczerej i odświeżonej formie, a singiel „The Way Things Were” idealnie otwiera ten nowy rozdział. W tym tygodniu zaglądamy też do Australii, gdzie POND i Total Tommy dorzucają swoje premierowe numery, a całość domyka krajowa płyta tygodnia: „Pleonasm” duetu Chair.
Social Distortion – The Way Things Were
Zespół Social Distortion powrócił po 15 latach przerwy z nowym albumem, a „The Way Things Were” to ostatni singiel domykający ten długo wyczekiwany comeback. Utwór jest emocjonalnym powrotem do korzeni grupy – surowym, szczerym i zbudowanym na tym charakterystycznym dla Mike’a Nessa połączeniu punkowej zadziorności i rock’n’rollowej melancholii.
Singiel działa jak destylat ich stylu: mocny riff, pulsujący groove i teksty, które brzmią jak fragmenty życiorysu Nessa. Pada tu choćby linia „I wrote a song with a stolen riff / If you ain’t got a song you ain’t got shit” – dokładnie ten rodzaj autoironii, który od dekad definiuje Social D.
POND – Through The Heather
Australijska formacja POND opublikowała „Through The Heather” jako kolejny singiel zapowiadający ich nadchodzący album Terrestrials (premiera 19 czerwca 2026). Utwór łączy pastelowe syntezatory z falującymi gitarami i melancholijnym wokalem – mamy tu typowy dla POND balans między psychodelią a przystępną melodią. Zespół mówił, że numer powstał podczas trasy i eksperymentów perkusyjnych w Abletonie, co słychać w produkcyjnych smaczkach.
Total Tommy – Pretty Little Mouth
Total Tommy to artystyczny pseudonim Jess Holt, australijskiej wokalistki i multiinstrumentalistki z Sydney. Jej debiutancki album bruises ukazał się pod koniec 2024 roku i zebrał pozytywne recenzje za surowe, indie‑grunge’owe brzmienie oraz szczere, osobiste teksty. Piosenka Pretty Little Mouth kontynuuje tę estetykę: krótki, intensywny numer z mocnym refrenem i wyraźnym gitarowym zacięciem – idealny dla słuchaczy szukających świeżej energii z charakterystycznym nerwem.
Płyta tygodnia: Chair – Pleonasm
„Pleonasm”, debiutanckie LP zespołu Chair, to płyta dryfująca między surowością a melodycznością. Choć wyrasta z tradycji lat 80., szybko wymyka się tak prostemu kategoryzowaniu, budując własny język oparty na ciągłych zmianach.
Trzy single wypuszczane co miesiąc od początku roku wyznaczyły oś płyty. „When I Walk” pokazało z czym będziemy mieli do czynienia, „Love Letter” przemieliło ścianą dźwięku tych, którym brakowało tzw. “pazura”. „Day by day” z kolei kontynuuje tradycję melodycznych ballad na płytach Chair, rozprężając na moment napięta atmosferę.
Album został nagrany na setkę, dzięki czemu całość jest wypełniona energią grania na żywo. Już otwierające „IDC” ustawia ton: pulsujący bas, dysonansowe gitary i potężna perkusja udowadniają zmianę jaka zaszła w Chair. Pierwsze słowa pojawiające się na albumie, „Nothing makes sense now” pokazuje świat jakim go widzą Cura i Hubert Kurkiewicz, liderzy zespołu.
Chair działa na przecięciu scen muzycznych i świata sztuki. Zespół grał m.in. na Męskim Graniu i OFF Festivalu, a jego działania zostały również zauważone przez świat sztuki, dzięki czemu współpracowali również z galeriami MSN, Labirynt, Foksal czy Krupa Gallery. Z drugiej strony nie boją się też udziału w stricte mainstreamowych telewizyjnych show, dostając 4x tak w Must Be The Music rok temu a w tym, przeszli do półfinału Mam Talent. We współczesnym, świecie, gdzie muzyka rockowa wydaje się wracać, nowa płyta Chair świadczy o tym że nie wszystko zostało jeszcze powiedziane w gitarowej muzyce z Polski.
Tracklista:
1. IDC
2. When I Talk
3. Day By Day
4. Love Letter
5. I’m So Hot
6. Keep Me Safe
7. So Far
8. Being With You
9. Learned From TV
(kk)
