Nowości muzyczne #47/2026

fot. Adam Grygierzec
Banjo w wydaniu amerykańskich mistrzów riffu, emocje zapisane na nocnym dyktafonie i garażowe granie ze snów. W tym tygodniu mocne polskie premiery i jeden rodzynek zza oceanu – zagrają Clutch, Żurkowski i Sierpień. Płytę tygodnia z charakterem zaprezentuje zespół Wij – ich trzeci album nosi tytuł „Protisty”

 

Clutch – Beware The Fever

Amerykańska formacja Clutch powraca z nowym singlem! „Beware The Fever” to kolejna zapowiedź czternastego albumu studyjnego zespołu, zatytułowanego „Wasted Lands”, którego premierę zaplanowano na 22 stycznia 2027 roku.

Tym razem Neil Fallon i spółka postanowili nieco zaskoczyć słuchaczy. W nagraniu po raz pierwszy w historii Clutch pojawia się banjo! Pomysł na utwór narodził się dość spontanicznie. Fallon zaczął eksperymentować z melodiami granymi na niezbyt dobrze nastrojonym instrumencie, a perkusista Jean-Paul Gaster dołożył do nich hip-hopowy beat. Początkowa muzyczna zabawa szybko przerodziła się w pełnoprawną kompozycję. Jak wspomina Gaster, instrumentalna wersja utworu powstała w niecałe 20 minut.

Inspiracją dla tekstu stały się opuszczone miejscowości Appalachów i środkowej Pensylwanii – miejsca naznaczone przemysłowym upadkiem, zapomnieniem i lokalnymi opowieściami o zjawiskach nadprzyrodzonych. Neil Fallon ponownie wykorzystuje swoje zamiłowanie do nieoczywistego storytellingu, tworząc historię z pogranicza rzeczywistości i mrocznej legendy.

 

 

Żurkowski – Tusz

Po nocnym nagraniu odnalezionym po latach przyszedł czas na nowy singiel. Żurkowski prezentuje „Tusz” – utwór zapowiadający czwarty album zespołu zatytułowany „WIR”.

Historia jego powstania jest całkiem filmowa. Jak zdradza Łukasz Żurkowski, pierwszy pomysł na kompozycję pojawił się 30 sierpnia 2023 roku dokładnie o godzinie 00:51. Po latach muzyk odnalazł na dyktafonie nagranie z tamtej nocy, które przypomniało mu okoliczności narodzin piosenki.

W tamtym czasie remontował mieszkanie w bloku, w którym nikt jeszcze nie mieszkał. Mógł więc bez przeszkód drzeć się do woli, nawet w środku nocy. Tak powstał utwór o blaknących myślach, korodujących uczuciach i relacji, w której coraz trudniej odróżnić prawdę od kłamstwa.

27 listopada 2026 roku zagrają w Suwałkach, czyli rodzinnym mieście Łukasza Żurkowskiego.

 

Sierpień – W moim śnie

Poznańskie trio Sierpień to świeży głos na polskiej scenie garaż rockowej – zespół łączy surową energię rock’n’rolla z luzem, ironią i dużą dawką melodii. W ich brzmieniu słychać echa punka, surf rocka, a nawet stonera, ale ostatecznie to hołd dla prostoty i energii klasycznego rocka, wspomagany solidną dawką hałaśliwych, sfuzzowanych gitar. 

Tym razem zabierają nas do świata sennych marzeń. „W moim śnie” to piąty singiel zespołu i jednocześnie zapowiedź debiutanckiego albumu, którego premierę zaplanowano na grudzień.

To piosenka o zagubieniu się we śnie i spotkaniu kogoś, kto pojawia się w tej nie do końca uporządkowanej rzeczywistości. Problem w tym, że z czasem trudno już stwierdzić, co jest prawdą, co wyobrażeniem, a nawet – czyj właściwie jest to sen… Wszystko się plącze, miesza i zmienia szybciej, niż można za tym nadążyć. Może więc zamiast szukać odpowiedzi, warto po prostu w nim zostać?

 

Płyta tygodnia: Wij – Protisty

Oplątwy, siejba i strętwy. Brzmi tajemniczo? I bardzo dobrze, bo Wij od początku działalności nas do tego przyzwyczaił. „Protisty” to trzeci pełnowymiarowy album zespołu, zawierający jedenaście premierowych kompozycji. Tym razem formacja proponuje jeszcze więcej gitarowego ciężaru, inspiracji latami 90. i charakterystycznej dla siebie muzycznej osobliwości.

Powstały w 2018 roku Wij początkowo działał jako trio. Na przestrzeni kolejnych wydawnictw zespół wypracował własny język, łącząc wpływy protometalu, doom metalu, hard rocka i rock’n’rolla. W jego twórczości nie brakuje również tematów związanych z osobliwościami świata roślin i zwierząt, tajemniczymi substancjami czy dawnymi legendami.

W dyskografii grupy znajdziemy m.in. albumy „Dziwidło” i „Przestwór”, a także EP-ki „Przeklęte wody” oraz „Bluzg”. Każde z tych wydawnictw rozwijało nieco inne oblicze zespołu, ale zawsze można było rozpoznać charakterystyczne gitarowe riffy Palca, wokal i teksty Tui Szmaragd oraz perkusyjną energię Boba.

„Protisty” otwierają jednak nowy rozdział w historii formacji. Najważniejszą zmianą jest poszerzenie składu do kwartetu. Do zespołu dołączył basista Grzegorz „Drut” Włodek, znany również z działalności w Narbo Dacal. Jego obecność znacząco wpływa na brzmienie nowych kompozycji, wzmacniając sekcję rytmiczną i dając muzykom dodatkowe możliwości aranżacyjne.

Muzycznie album stanowi rozwinięcie dotychczasowej stylistyki Wija. Do charakterystycznych wpływów doommetalowych i hardrockowych dołączają elementy hardcore’u oraz grunge’u, mocno kojarzące się z gitarowym graniem lat 90. Nie oznacza to jednak prostego zwrotu w stronę jednej estetyki. Zespół nadal swobodnie przeskakuje między różnymi muzycznymi światami, a poszczególne utwory potrafią zaskakiwać zarówno dynamiką, jak i nastrojem.

Dużą rolę odgrywa również warstwa tekstowa. Tuja Szmaragd ponownie buduje wieloznaczne, nieoczywiste obrazy, w których groteska miesza się z poezją, niepokojem i specyficznym poczuciem humoru. Zespół nie podaje słuchaczowi gotowych interpretacji, pozostawiając sporo miejsca na własne skojarzenia. Tytułowe protisty doskonale pasują do tej koncepcji – to przecież niezwykle różnorodna grupa organizmów, której trudno przypisać jeden prosty schemat…

Za nagranie, miks i mastering materiału odpowiada Marcin Klimczak z Mustache Ministry.

Tracklista:

1. Duch
2. Oplątwa
3. Właz
4. Kikut
5. Sznur
6. Niewybuch
7. Siejba
8. Bezkrólewie
9. Festa
10. Strętwa
11. Znikanie

(kk)

ReklamaOIFP-Poetyka Dźwięku

Nadawcą programu jest